Zaczynając pracę nad projektem robota i zapisując zadania w Trello w pewnym momencie doszedłem do wniosku, że mój projekt jest zbyt mały i prosty na 10 tygodni. Stwierdziłem, że montaż i przetestowanie hardware do projektu zajmie max kilka dni i przez resztę czasu będę się „bujał” z software. Software dla nie skomplikowanego robota, który tak naprawdę tylko jeździ, siłą rzeczy też będzie stosunkowo nieskomplikowany. Nie zbieram tu też (póki co) danych z żadnych czujników, które mógłbym wrzucić gdzieś w chmurę IoT i potem analizować.
Dzisiaj słów kilka o wtyczce, która pozwala na programowanie Arduino w Visual Studio.
Jedna z pierwszych moich myśli, po odpaleniu Arduino IDE pod Windowsem brzmiała „ehh .. do Visual Studio to temu bardzo daleko”. Co tu kryć – Microsoft zawiesił poprzeczkę wysoko i jeżeli ktoś na co dzień pracuje w VS + R# to w innym IDE szybko zauważa pewne braki.
Wybrałem komponenty,z których będę budował robota. Komponenty podzieliłem na 6 grup: układ sterujący, układ napędowy, układ wykrywania przeszkody, obudowa i połączenia pomiędzy elementami, układ zasilania, laserek do denerwowania kotów 🙂. Głównym kryterium doboru było zachowanie możliwie jak najniższych kosztów zakupu komponentów (docelowo ma to być przecież zabawka dla kotów) przy zachowaniu potrzebnej funkcjonalności oraz niewielki rozmiar. Na końcu posta znajduje się podsumowanie kosztów wszystkich komponentów oraz filmik, na którym prezentuję wszystkie elementy.
Każdy projekt dobrze jest rozpocząć od planu. 10 konkursowych tygodni wydaje się wystarczające na wstępne założenia projektu opisane w poprzednim poście (przynajmniej jeżeli chodzi o MVP), ale w związku z tym, że jak wiadomo programiści mają tendencję do niedoszacowania terminów a i jakiś fakap po drodze może się zdarzyć, lepiej więc pewne sprawy zaplanować z góry.